Het eerst viel ik als een blok voor de authentieke vloeren en de elegante boog, en meteen daarna voor het binnenstromende daglicht. Op zonnige dagen zet ik de ramen wagenwijd open om in de namiddagzon een aperitief te drinken, een heerlijk geluksmoment. Wat deze plek ook zo bijzonder maakt, is de mooie balans tussen levendigheid en rust: aan de voorzijde kijk je uit op het plein, met de prachtige, klassieke façade als uitzicht. Er valt altijd iets te zien en je kunt er heerlijk wegdromen bij het voorbijgaande leven, terwijl je aan de achterzijde juist rust en stilte vindt. Voor mij is dit een pied-à-terre, maar elke keer als ik de deur achter me dichttrek en weet dat ik weer een week moet wachten om terug te komen, voelt dat als een klein gemis. Het is simpelweg een plek waar het goed toeven is. De open verbinding tussen keuken en woonkamer maakt het ook een heerlijke plek om te koken en te tafelen met vrienden. Je bent altijd samen, altijd in contact. En dan is er natuurlijk nog de ligging: op de fiets ben je zo in het Harmoniepark, op het Zuid, of nog sneller op een terras aan het Mechelseplein. Kortom, ik hoop dat ik deze plek mag doorgeven aan iemand die er dag in, dag uit minstens evenveel van zal genieten dan ik.’