Elke dag opnieuw genoten we hier van het open, panoramische uitzicht over het groen van de parken, het Provinciehuis en zelfs de haven in de verte. Maar het mooiste moment van de dag? De zon die ’s avonds langzaam ondergaat achter het Provinciehuis en het hele appartement in een warme gloed zet. Dat blijft magisch, ook na al die jaren.
Wat we hier ook zo bijzonder vonden, is hoe rustig en groen je woont, terwijl alles tegelijk dichtbij is. Met twee jonge dochtertjes hadden we speeltuinen en parken letterlijk voor de deur. Een plek waar kinderen zorgeloos kunnen opgroeien en waar je spontaan even buiten leeft zodra de zon schijnt.